Aubert Auriol 1987

Hubert Auriol, Wanneer de piloot wordt een mythe

Een wortel, een root te breken van beide benen.
Een wortel aan 20 kilometer van de aankomst.
Een basiscertificaat op de weg naar de overwinning op de Dakar.
Een wortel in zijn lot en dat van Cagiva.

Marc Joinea gevonden Hubert Auriol slechts enkele meters van die wortel prooi aan kreten van pijn die hij watertje trying te halen terug op de fiets, hielp hem weer terug in het zadel, begonnen met de fiets en ga akkoord met zijn wil: stellen om terug op de fiets, Doorgaan om naar de finish.
Aan het begin van de etappe had zeven minuten voorsprong op tweede. Zeven minuten..
Zijn directe concurrent voor de overwinning, Neveu naar de finish aangekomen en vanaf daar begon de graaf.
Neveu en cronomesti kijken ze l ’ horizon, te wachten op de komst van Hubert ’.

Zeven minuten.
De eerste in het klassement aan het einde van de etappe, gelet op de korte overdracht naar de volgende dag Rose Lake,de Dakar zou winnen.

Zeven minuten.
Zeven minuten en dat de root.

Het was woensdag 21 Januari 1987 en Hubert Auriol snijd de finishlijn van etappe na vijf minuten van de aankomst van ’ Neveu: Hij had nog steeds een beetje minder dan twee minuten voorsprong. Was nog steeds op de eerste plaats.
De motò gestopt. Onder de helm kon je horen schreeuwen en een wanhopige schreeuw, l eerste adrenaline ’, degene die opnieuw gestart, Na die 20 kilometer van lijden kunnen zijn verdwenen.

Geen van allen die liep van vergadering kon voorstellen haar toestand en de reden voor die tranen.
Hielp hem uitstappen met de fiets, Het strekte zich op de grond en nam de helm. Het drama van zijn toestand terugkeren zodra ze zijn overgenomen uit de laarzen: enkel botten recht uit de huid!

Rene Metge, de race Director, geperst zijn hand terwijl zijn artsen geïnjecteerd de morfine verzacht de pijn.
Rahier benaderde hem iets te zeggen, voor zijn antwoord Hubert in vorm van lucide oprechtheid reed ik uit met mijn hand: Hij had geleden te veel in het verleden.
Hoewel het was ge-uploade sula Brancard die Hubert de overwinning ondertekenen met hun vingers maakte terwijl een glimlach was geboren uit dat masker van pijn.
Pernat in een interview met ons afgegeven vertelde ons dat l ’ sterker en intense emotie in zijn lange en intensieve loopbaan de ’ leefde op de helikopter uitvoering van Hubert te ’ ziekenhuis.
“ROEPT DE CASTIGLIONI EN’ HEN DIE WE HEBBEN GEWONNEN. DE CAGIVA WON DE JAPANNERS”.